Նա աշխարհը արդարությամբ կդատի և ազգերի իրավունքի ուղիղ դատաստանը կանի։
Աստծո դատաստանը բնութագրվում է արդարությամբ և անաչառությամբ։ Նա չի դատում թերի տեղեկությամբ, արտաքին տպավորությամբ կամ մարդկային կողմնակալությամբ, որովհետև լիովին ճանաչում է մարդկանց գործերը, մտքերն ու սրտերը։ «Աշխարհը» և «ազգերը» ցույց են տալիս, որ Նրա դատաստանը համընդհանուր է․ ոչ մի ժողովուրդ, իշխանություն կամ անհատ դուրս չէ Նրա իշխանությունից։ Այս խոսքը մխիթարում է ճնշվածին, որովհետև Աստված չի անտեսում նրա կրած անարդարությունը և Իր ժամանակին ուղիղ դատաստան է անում։ Միաժամանակ այն զգուշացնում է մեղավորին, որ ոչ մի գաղտնի գործ չի մնալու չբացահայտված։ Այս խոսքը ավելի լիարժեք է բացվում Նոր Կտակարանում, որտեղ ասվում է, որ Աստված աշխարհը արդարությամբ դատելու է Հիսուս Քրիստոսի միջոցով (Գործք 17:31)։ Քրիստոսը ոչ միայն Փրկիչն է, այլ նաև բոլոր մարդկանց համար Աստծուց նշանակված Դատավորը, Որի միջոցով վերջնականապես կհաստատվի արդարությունը։ Հավատացյալի համար այս համարը կոչ է ապաշխարության, արդար կյանքի և Աստծո առաջ պատասխանատվությամբ ապրելու։ Մենք պետք է առաջնորդվենք ոչ թե մարդկանց փոփոխական գնահատականներով, այլ այն գիտակցությամբ, որ վերջնական և անսխալ դատաստանը պատկանում է Տիրոջը։