Դու նրան իշխանություն տվեցիր Քո ձեռքերի գործերի վրա և ամեն բան նրա ոտքերի տակ դրեցիր,
Աստված մարդուն վստահեց արարչության նկատմամբ պատասխանատու իշխանություն։ «Ոտքերի տակ դնելը» իշխանության պատկեր է, սակայն այդ իշխանությունը բացարձակ կամ ինքնակամ չէ։ Մարդը մնում է Աստծո տնտեսը և պետք է կառավարի ըստ Արարչի կամքի։ Մեղքը այդ իշխանությունը հաճախ վերածեց շահագործման, բռնության և անխոհեմ սպառման։ Ուստի համարը ոչ թե թույլտվություն է ստեղծված աշխարհը կործանելու, այլ կոչ՝ հոգատարությամբ պահպանելու այն։ Նոր Կտակարանում մարդու այս կոչումը լիովին կատարված չէ, քանի որ ամեն բան դեռ ամբողջությամբ ենթարկված չէ նրան։ Սակայն Հիսուս Քրիստոսի մեջ այն հասնում է իր կատարմանը. ամեն բան դրվեց է Նրա իշխանության տակ (Եբրայեցիներին 2:8–9)։ Հավատացյալը կոչված է իր իշխանությունը գործադրել ծառայությամբ, պատասխանատվությամբ և խոնարհությամբ՝ հիշելով, որ վերջնական Տերը Աստված է։