Ո՛վ Տեր, մեր Տե՛ր, որքա՜ն փառավոր է Քո անունը ամբողջ երկրի վրա։ Դու Քո փառքը երկինքներից էլ վեր բարձրացրիր։
Սաղմոսը բացվում է երկրպագությամբ։ Աստծո անունը ներկայացնում է Նրա հայտնված բնավորությունը, զորությունը և իշխանությունը։ Նրա փառքը երևում է ամբողջ երկրի վրա, սակայն չի սահմանափակվում արարչությամբ. այն բարձր է նաև երկինքներից։ Դավիթը Աստծուն կոչում է «մեր Տեր»՝ միավորելով Նրա համաշխարհային իշխանությունն ու ժողովրդի հետ ունեցած անձնական կապը։ Արարչագործությունը մարդուն հրավիրում է ոչ միայն հիանալու բնությամբ, այլ ճանաչելու Արարչին։ Երկինքը, երկիրը և կյանքի կարգը վկայում են Նրա իմաստության մասին։ Հավատացյալի համար այս խոսքը կոչ է՝ օրը սկսել Աստծո մեծությունը հիշելով։ Մեր դժվարությունները կարող են մեծ թվալ, սակայն դրանք չեն կարող գերազանցել Նրա փառքը։ Ով ճանաչում է Տիրոջ անունը՝ սովորում է խոնարհվել, վստահել և երկրպագել Նրան ամբողջ սրտով։