Փոս փորեց և խորացրեց այն, բայց ընկավ իր պատրաստած փոսի մեջ։
Փոսի պատկերը ներկայացնում է ուրիշին վնասելու համար գաղտնի պատրաստված ծուղակը։ Չար մարդը մեծ ջանք է գործադրում այն խորացնելու համար, սակայն վերջում ինքն է ընկնում դրա մեջ։ Սա մեղքի ինքնակործան բնույթի պարզ պատկերն է։ Աստված կարող է այնպես տնօրինել, որ մարդու նենգ ծրագիրը հետ վերադառնա և կիրառվի իր նկատմամբ։ Այս սկզբունքը չի նշանակում, թե յուրաքանչյուր չարագործ անմիջապես տեսանելի պատիժ է ստանում։ Երբեմն դատաստանը ուշանում է, սակայն չարի ճանապարհը վերջնականապես անվտանգ չէ։ Հավատացյալը այս խոսքից սովորում է չնախանձել անարդար հաջողությանը և չպատասխանել նույնակերպ հնարքներով։ Մենք կարիք չունենք ուրիշի համար փոս փորելու, որովհետև Աստված է արդար Դատավորը։ Համարը նաև կոչ է անձնական ինքնաքննության։ Երբ ուրիշի անկումն ենք ծրագրում՝ իրականում կործանում ենք սեփական հոգին։ Հիսուսը մեզ կանչում է օրհնելու, ոչ թե անիծելու։ Ճշմարիտ անվտանգությունը նենգության մեջ չէ, այլ Տիրոջ արդար ճանապարհով քայլելու։