Աստված արդար Դատավոր է, և Աստված ամեն օր բարկանում է ամբարիշտի վրա:
Աստծո արդար դատաստանը մշտական իրականություն է։ Նա չարը չի նկատում միայն առանձին պահերի, այլ միշտ տեսնում և դատում է մեղքն ու անարդարությունը։ «Բարկանում» բառը այստեղ չի նկարագրում փոփոխական տրամադրություն կամ անկառավարելի զայրույթ։ Աստծո բարկությունը Նրա սուրբ և հաստատուն հակառակությունն է այն ամենի հանդեպ, ինչը խախտում է Նրա արդար կարգը և կործանում Իր ստեղծած բարին։ Սա մխիթարում է նրանց, ովքեր տառապում են անարդարությունից, որովհետև Տերը անտարբեր դիտորդ չէ։ Միաժամանակ այս խոսքը լուրջ նախազգուշացում է մեղքի մեջ համառող մարդու համար։ Այն, որ Աստված անմիջապես չի պատժում, չի նշանակում, թե Նա հավանություն է տալիս չարին։ Իր համբերությամբ Նա ժամանակ է տալիս ապաշխարության համար, սակայն երբեք մեղքը արդար չի համարում և չարին բարի չի կոչում։ Քրիստոսի խաչելիությամբ միաժամանակ բացահայտվում են Աստծո արդար դատաստանն ու փրկարար սերը։ Մեղքն այնքան լուրջ է, որ միայն Քրիստոսի զոհը կարող էր քավել այն, իսկ Աստծո ողորմությունն այնքան մեծ է, որ այդ փրկարար զոհը տրվեց մեղավորների համար։