Որովհետև Դու անօրենություն հավանող Աստված չես, չարը Քեզ մոտ չի բնակվի։
Դավթի վստահությունը հիմնված է Աստծո սուրբ բնույթի վրա։ Տերը չի հավանում անօրենությունը և չարը չի կարող ընդունված բնակություն ունենալ Նրա ներկայության մեջ։ Սա չի նշանակում, թե մեղավոր մարդը չի կարող ողորմություն խնդրել։ Ընդհակառակը՝ ապաշխարողը հրավիրված է մոտենալ Աստծուն։ Սակայն մեղքը չի կարող ներկայացվել որպես ընդունելի բան կամ մշտապես պահպանվել առանց դարձի։ Աստծո սերը երբեք չի հակասում Նրա սրբությանը։ Նա սիրում է մեղավորին, սակայն դատապարտում է այն չարը, որը կործանում է մարդուն։ Այս համարը հավատացյալին կոչ է անում Աստծո ներկայությանը մոտենալ սրտի քննությամբ։ Մենք չենք կարող աղոթքով օգնություն խնդրել և միաժամանակ գիտակցաբար փայփայել այն, ինչ Տերը ատում է։ Աղոթքը մեզ ոչ միայն մխիթարում է, այլ նաև մաքրում ու ուղղում է։ Քրիստոսի միջոցով մենք համարձակությամբ մոտենում ենք Աստծուն, սակայն այդ շնորհը մեզ չի խրախուսում մեղքի մեջ մնալ։ Այն մեզ կանչում է ապաշխարության և սրբության։