Դրա համար ազգերի մեջ գոհություն կհայտնեմ Քեզ, ո՛վ Տեր, և Քո անվանը սաղմոս կերգեմ։
«ազգերի մեջ»։ Իր փրկությունը նա դարձնում է Աստծո անունը ժողովուրդների առաջ հռչակելու առիթ։ Նոր Կտակարանը մեջբերում է այս խոսքը՝ ցույց տալով, որ Մեսիայի փրկության մեջ հեթանոս ժողովուրդներն էլ են Աստծուն փառաբանելու (Հռոմեացիներին 15:9)։ Այսպիսով, համարը ձեռք է բերում ավելի լայն մեսիական նշանակություն՝ դուրս գալով Դավթի անձնական փորձառության սահմաններից։ Քրիստոսի միջոցով Աստծո փառքը հռչակվում է բոլոր ժողովուրդների մեջ։ Հավատացյալի համար սա նաև վկայության կոչ է․ Աստծուց ստացած շնորհը չպետք է մնա միայն անձնական փորձառություն։ Մենք Տիրոջ մասին վկայում ենք մեր խոսքով, վարքով և երկրպագությամբ։ Գոհությունը դառնում է վկայություն, երբ ուրիշները ևս լսում են, թե Ով է Աստված և ինչպիսի փրկություն է Նա շնորհում։ Այդ վկայությունը կարող է օգնել մարդկանց ճանաչելու Աստծո բարությունն ու փրկարար զորությունը և նրանց սրտերում նույնպես կենդանի հավատք արթնացնել։