Դու իմ թշնամիների թիկունքը դարձրիր դեպի ինձ, և ինձ ատողներին ես ոչնչացրի:
Թշնամու թիկունքը դեպի Դավիթը դարձնելը փախուստի ու պարտության պատկեր է։ Դավիթը պատմում է այն հաղթանակների մասին, որոնցով իր թագավորությունը հաստատվեց թշնամական ուժերի դեմ։ Կրկին պետք է պահպանել պատմական սահմանը և չկիրառել այս խոսքը անձնական վրեժի նկատմամբ։ Հիսուս Քրիստոսի հետևորդները կանչված են սիրելու իրենց թշնամիներին և հաղթելու չարին բարությամբ։ Սաղմոսը մեզ ցույց է տալիս, որ Աստված կարող է ամբողջությամբ շրջել իրավիճակը. հետապնդվողը կարող է ազատվել, իսկ հարձակվողը՝ փախչել։ Սա մխիթարություն է նրանց համար, ովքեր կարծում են, թե ներկա ուժերի հարաբերակցությունը հավիտենական է։ Տերը կարող է փոխել այն։ Հոգևոր կիրառությամբ հավատացյալը կարող է աղոթել, որ մեղքի ու չարի իշխանությունը պարտվի իր կյանքում, ինչպես նաև համայնքում։ Սակայն այդ հաղթանակը երբեք չպետք է վերածվի մարդկանց հանդեպ ատելության։ Աստծո հաղթանակը ծառայում է արդարությանը։