Դու ես վառում իմ ճրագը. Տեր Աստված լուսավոր է դարձնում իմ խավարը։
Ճրագը կյանքի, հույսի և առաջնորդության պատկեր է։ Խավարը կարող է ներկայացնել վտանգը, տրտմությունը կամ այն իրավիճակը, որտեղ ճանապարհը չի երևում։ Դավիթը չի ասում, թե ինքն է իր լույսը ստեղծում։ Աստված է վառում նրա ճրագը։ Սա գեղեցիկ պատկեր է հոգևոր վերականգնման մասին։ Տերը կարող է վերադարձնել հույսը այն ժամանակ, երբ մարդու ներսում ամեն բան մթագնել է։ Նա նաև լուսավորում է ճանապարհը, որպեսզի մարդը տեսնի հաջորդ ճիշտ քայլը։ Հավատացյալի համար այս խոսքը չի խոստանում, որ Աստված անմիջապես բացահայտելու է ամբողջ ապագան։ Ճրագը սովորաբար լուսավորում է մոտ տարածությունը, ոչ թե ամբողջ ճանապարհը։ Այդպես էլ Տերը հաճախ տալիս է բավարար լույս՝ հաջորդ հնազանդ քայլի համար։ Քրիստոսը նույնպես ներկայացվում է որպես աշխարհի Լույս։ Աստծո ներկայությունը ոչ միայն հեռացնում է վախի խավարը, այլ նաև առաջնորդում է ճշմարտության մեջ։