Այս համարը շարունակում է նախորդի միտքը։ Աստված մաքուր է և Նրա բոլոր ճանապարհները մաքուր ու արդար են։ «Մաքուրի հետ մաքուր ես» խոսքը ցույց է տալիս, որ անկեղծ ու ուղիղ ընթացք ունեցող մարդը Տիրոջ մեջ ճանաչում է կատարյալ մաքրությունն ու արդարությունը։ «Խոտորի հետ՝ խոտոր» խոսքը չի նշանակում, թե Աստված Ինքը դառնում է նենգ կամ անարդար։ Խոտոր մարդը, ով փորձում է իր ճանապարհը կառուցել խորամանկությամբ ու անարդարությամբ, հանդիպում է Աստծո արդար հակազդեցությանը։ Տերը կարող է խափանել նրա ծրագրերը և այնպես տնօրինել դրանք, որ նրա նենգությունը չհասնի իր նպատակին։ Մարդը չի կարող իր խորամանկությամբ գերազանցել Աստծո իմաստությանը։ Հավատացյալի համար սա զգուշացում է՝ Աստծո առաջ չապրել ձևական բարեպաշտությամբ, իսկ ներսում պահել ծուռ ու կեղծավոր մտադրություններ։ Տերը տեսնում է ոչ միայն մարդու արտաքին ընթացքը, այլ նաև սրտի ուղղությունը։ Ուստի ավելի լավ է անկեղծորեն խոստովանել մեղքը և ապավինել Նրա շնորհին, քան փորձել այն թաքցնել։ Աստծո մաքրությունը բացահայտում և դատապարտում է կեղծավորությունը, իսկ Նրա շնորհով ուղիղ քայլել ցանկացողին տալիս է վստահություն ու մխիթարություն։