Նա, ով անբիծ է ապրում, արդարություն է գործում և իր սրտում ճշմարտություն է խոսում։
Տիրոջ ներկայությանը համապատասխանող կյանքը նկարագրվում է երեք փոխկապակցված հատկանիշներով՝ անբիծ ընթացք, արդար գործեր և ճշմարտություն սրտում։ «Անբիծ ապրելը» չի նշանակում մեղքից բացարձակ ազատ կատարելություն, այլ ամբողջական ու անկեղծ կյանք՝ առանց գիտակցված երկակիության։ «Արդարություն է գործում» խոսքը ցույց է տալիս, որ մարդու ներքին հավատարմությունը արտահայտվում է նաև նրա գործերում։ Իսկ «իր սրտում ճշմարտություն է խոսում» արտահայտությունը վերաբերում է ներքին անկեղծությանը․ մարդն իր ներսում չի հաշտվում կեղծիքի հետ և չի փորձում իրեն արդարացնել ստի միջոցով։ Նրա սիրտը, խոսքն ու վարքը ներդաշնակ են միմյանց։ Աստծուն հնարավոր չէ տպավորել արտաքին բարեպաշտությամբ, եթե սիրտը կապված է կեղծիքի հետ։ Հավատացյալը կոչված է ճշմարտությունը սիրելու հենց իր ներսում, որովհետև այնտեղից են բխում խոսքն ու գործը։ Այսպիսի կյանքը Աստծո շնորհի արդյունք է։ Հիսուսը ոչ միայն ներում է, այլ նաև Սուրբ Հոգով նորոգում է մարդուն, որպեսզի նա քայլի ճշմարտության և արդարության շավիղներով։