Բոլորը խոտորվեցին, միասին ապականվեցին։ Բարություն անող չկա, նույնիսկ մեկը չկա։
«Բոլորը խոտորվեցին» խոսքը պատկերում է Աստծուց և Նրա սահմանած ուղուց շեղված մարդկությանը։ Խոսքը առանձին մարդկանց պատահական սխալների մասին չէ, այլ մեղքի համընդհանուր ազդեցության․ մարդկությունն ամբողջությամբ հեռացել է իր Արարչից և Նրա կամքից։ «Միասին ապականվեցին» արտահայտությունն ավելի է խորացնում այս միտքը՝ ցույց տալով, որ մեղքը ոչ միայն մարդու առանձին գործերն է վնասել, այլ խաթարել է նրա ամբողջ ներքին ուղղվածությունը։ «Բարություն անող չկա, նույնիսկ մեկը չկա» խոսքը չի նշանակում, թե մարդիկ երբեք որևէ օգտակար կամ բարոյապես լավ գործ չեն անում։ Այն նշանակում է, որ Աստծո սրբության չափանիշով ոչ ոք սեփական բնությամբ ու ուժով կատարյալ արդար չէ Նրա առաջ։ Պողոս առաքյալն այս խոսքերն օգտագործում է հենց այս իմաստով՝ ցույց տալու, որ թե՛ հրեաները թե՛ հեթանոսները մեղքի տակ են և բոլորն էլ Աստծո շնորհի կարիքն ունեն (Հռոմեացիներին 3:9–12)։ Այս ճշմարտությունը մարդուն զրկում է ինքնարդարացումից և առաջնորդում դեպի խոնարհություն՝ գիտակցելու, որ արդարության ու փրկության հույսը ոչ թե սեփական արժանիքների, այլ Աստծո ողորմության և շնորհի մեջ է, որոնք լիակատար կերպով հայտնվեցին Հիսուս Քրիստոսի մեջ։