Դու, Տե՛ր, կպահես նրանց և այս սերնդից հավիտյան կպահպանես նրանց։
Դավիթը վստահ է, որ Տերը կպահի Իր ճնշված ու հավատարիմ ժողովրդին։ Աստված ոչ միայն տեսնում է աղքատների կեղեքումն ու լսում կարիքավորների հառաչանքը, այլ նաև պահպանում է նրանց այն ապականված սերնդից, որի մեջ սուտը, շողոքորթությունն ու ամբարտավան խոսքը տարածված են։ «Կպահես» և «կպահպանես» կրկնվող խոսքերն ընդգծում են Տիրոջ հաստատուն ու շարունակական հոգատարությունը։ Այս պահպանումը չի նշանակում, թե Աստծուն հավատարիմ մարդիկ երբեք հալածանքի, փորձության կամ կորստի չեն հանդիպի։ Այն նշանակում է, որ ամբարիշտների ազդեցությունը չի կարող վերջնականապես կործանել նրանց կամ ստիպել հրաժարվել Աստծուց։ Տերը կարող է նրանց պահել թե՛ թշնամիների հասցրած վնասից, թե՛ շրջապատող ապականության մեջ ներքաշվելուց։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ անհավատարմությունը տարածված է թվում, Աստված պահպանում է Իրեն պատկանողներին և զորացնում նրանց, որպեսզի մնան ճշմարտության մեջ աներեր։ Ուստի հավատացյալի ապահովությունը ոչ թե սեփական ուժի, այլ Տիրոջ անփոփոխ հավատարմության մեջ է։