Նրանք ասում են. «Մենք զորավոր ենք մեր լեզուներով, մեր շրթունքները մեզ հետ են։ Ո՞վ է մեզ վրա տիրողը»։
Այս խոսքերը բացահայտում են ամբարտավանության և ապստամբության ոգին, որը կանգնած է նրանց խոսքի հետևում։ «Մենք զորավոր ենք մեր լեզուներով» ասելով՝ նրանք իրենց խոսքը համարում են ուժի, ազդեցության և հաղթանակի միջոց։ Նրանք վստահ են, որ լեզվով կարող են մոլորեցնել, համոզել, ճնշել կամ մարդկանց իրենց կամքին ենթարկել։ «Մեր շրթունքները մեզ հետ են» արտահայտությունը ցույց է տալիս, որ նրանք իրենց խոսքը լիովին սեփական իշխանության տակ են համարում և կարծում են, թե կարող են այն գործածել ինչպես ցանկանան։ Իսկ «Ո՞վ է մեզ վրա տիրողը» հարցը բացահայտում է նրանց խորքային ապստամբությունը․ նրանք չեն ընդունում իրենցից վեր որևէ իշխանություն և մերժում են, որ Աստված Տեր է նաև իրենց լեզվի ու շրթունքների վրա։ Սակայն մարդու յուրաքանչյուր խոսք հայտնի է Աստծուն և Նա տեսնում է նաև այն նպատակը, որով այդ խոսքն ասվում է։ Ուստի հավատացյալը պետք է իր լեզուն գործածի ոչ թե ուրիշներին խաբելու կամ ճնշելու, այլ ճշմարտություն խոսելու և բարին գործադրելու համար։