Տիրոջն եմ ապավինում։ Ինչպե՞ս եք ասում իմ անձին. «Թռչնի պես փախի՛ր քո սարերը»։
Դավիթը պատասխանում է նրանց, ովքեր վտանգի պահին փախուստը միակ ելքն էին համարում։ «Թռչնի պես փախի՛ր» արտահայտությունը պատկերում է վախեցած արարածի արագ հեռացումը որսորդից։ Խորհուրդը կարող էր մարդկային տեսանկյունից խելամիտ թվալ, սակայն Դավիթը նախ հայտարարում է իր հիմնական դիրքը. «Տիրոջն եմ ապավինում»։ Սա չի նշանակում, թե հավատացյալը երբեք չպետք է հեռանա վտանգավոր վայրից կամ կիրառի զգուշություն։ Դավիթն ինքն էլ երբեմն հեռացել է հալածանքից։ Այստեղ նա մերժում է այն վախը, որը Աստծուն հաշվի չի առնում և վտանգը ներկայացնում է որպես ամենազոր։ Հավատքը չի անտեսում վտանգը, այլ այն դիտում է Տիրոջ իշխանության ներքո։ Երբ մարդիկ առաջարկում են միայն խուճապով առաջնորդվել՝ պետք է հարցնենք, թե արդյոք մեր որոշումը ծնվում է իմաստությունից, թե Աստծո հանդեպ վստահության կորստից։