Նրա բերանը լի է անեծքով, խաբեությամբ և բռնությամբ։ Նրա լեզվի տակ չարություն ու անօրենություն կա։
Ամբարիշտի ներքին ապականությունը բացահայտվում է նաև նրա խոսքի միջոցով։ Նրա բերանը լի է անեծքով, խաբեությամբ և բռնությամբ, որովհետև դրանք արդեն արմատացել են սրտում։ «Նրա լեզվի տակ չարություն ու անօրենություն կա» արտահայտությունը ցույց է տալիս թաքուն չար նպատակը․ խոսքը կարող է արտաքինից մեղմ կամ անմեղ թվալ, սակայն ներսում կրել մոլորեցնելու, վիրավորելու կամ վնասելու ծրագիր։ Սուրբ Գիրքը մեծ կարևորություն է տալիս լեզվին, որովհետև խոսքը ոչ միայն հայտնում է մարդու սրտի վիճակը, այլ նաև ազդում է ուրիշների կյանքի վրա։ Խաբեությունը, զրպարտությունը, վիրավորանքը և սպառնալիքը կարող են խոր վերքեր թողնել նույնիսկ առանց ֆիզիկական բռնության։ Այս համարը յուրաքանչյուրին կոչ է անում քննելու սեփական խոսքը։ Հավատացյալը պետք է հրաժարվի ոչ միայն բացահայտ անեծքից, այլ նաև նրբորեն խոսքի անազնիվ կիրառմամբ ուրիշին մոլորեցնելուց, ճշմարտությունը դիտավորյալ թաքցնելուց և ուղղակի վիրավորող խոսքից։ Աստծուն ծառայող մարդը կոչված է ճշմարտությունը խոսել սիրով։ Միաժամանակ այս խոսքը մխիթարում է չար լեզվից տառապածներին․ Տերը տեսնում և դատում է նաև այն անօրենությունները, որը թաքնված է մարդկանց աչքից։