Վե՛ր կաց, Տե՛ր Աստված, բարձրացրո՛ւ Քո ձեռքը և մի՛ մոռացիր խեղճերին։
Սաղմոսերգուն Աստծուն խնդրում է բացահայտորեն միջամտել։ «Բարձրացրո՛ւ Քո ձեռքը» արտահայտությունը զորության ու գործողության պատկեր է։ Նա գիտի, որ Տերը չի մոռացել խեղճերին, սակայն աղոթքով խնդրում է, որ այդ հիշողությունը տեսանելի օգնություն դառնա։ Այս աղոթքը ծնվում է արդարության հանդեպ ցանկությունից, ոչ անձնական վրեժից։ Հավատացյալը կարող է խնդրել, որ Աստված կանգնեցնի ճնշողին, պաշտպանի անպաշտպանին և բացահայտի չարանենգ ծրագրերը։ Միաժամանակ այս խնդրանքը մարտահրավեր է բոլորիս։ Երբ ասվում է «մի՛ մոռացիր խեղճերին», պետք է ինքներս մեզ հարցնենք՝ արդյո՞ք չենք մոռացել նրանց։ Աստված հաճախ Իր ձեռքը բարձրացնում է Իր ժողովրդի ծառայության միջոցով։ Մարդը չի կարող փոխարինել Նրա դատաստանին, սակայն կարող է դառնալ ողորմության, պաշտպանության ու արդար օգնության գործիք։ Ճշմարիտ աղոթքը ոչ միայն սպասում է Աստծո միջամտությանը, այլ նաև սիրտը պատրաստում է գործելու։