Նա կլինի ջրերի հոսանքների մոտ տնկված ծառի պես, որ իր պտուղը տալիս է իր ժամանակին և որի տերևը չի թառամում։ Եվ ամեն ինչ, որ նա անում է, կհաջողվի։
Արդար մարդը նմանեցվում է ոչ թե պատահաբար աճած, այլ նպատակապես ջրերի մոտ տնկված ծառի։ Այս պատկերը ցույց է տալիս Աստծո շնորհով պահպանվող և Նրա խոսքով սնվող կյանքը։ Ջրերի հոսանքները ներկայացնում են այն մշտական հոգևոր սնունդը, որ Տերը տալիս է Իր ժողովրդին։ Ծառը պտուղ է տալիս «իր ժամանակին»․ հոգևոր հասունությունը միշտ ակնթարթային չէ, սակայն Աստծո խոսքի մեջ արմատացած կյանքը ժամանակի ընթացքում անպայման բարի պտուղ է բերում։ Այդ պտուղները կարող են լինել հավատք, սեր, համբերություն, հնազանդություն և ողորմություն (Գաղատացիներին 5:22–23)։ Չթառամող տերևը խորհրդանշում է ներքին կենսունակություն և տոկունություն փորձությունների ժամանակ։ «Ամեն ինչ կհաջողվի» խոսքը աշխարհիկ բոլոր ցանկությունների կատարման խոստում չէ։ Այն նշանակում է, որ Աստծո կամքով կատարված գործը չի կորչի և վերջնականապես կծառայի Նրա բարի նպատակին։ Նույնիսկ փորձության մեջ արդարը հոգևորապես պտղաբեր է մնում, որովհետև նրա կյանքի աղբյուրը հանգամանքները չեն, այլ Տերը։