Եվ հանկարծ իրենց շուրջը նայելով՝ նրանք Հիսուսից բացի այլևս ոչ ոքի չտեսան իրենց հետ։
Այս համարը ամփոփում է տեսիլքի խոր նպատակը։ Մովսեսը և Եղիան հեռանում են, իսկ Հիսուսը մնում է։ Սա ցույց է տալիս, որ ամեն մարգարեական վկայություն վերջապես տանում է դեպի Քրիստոսը և իր լրումը գտնում է Նրա մեջ։ Օրենքն ու մարգարեները չեն վերանում որպես ճշմարտության վկա, այլ իրենց տեղը զիջում են Նրան, Ում մասին խոսում էին։ Աշակերտների համար սա կարևոր դաս էր. երբ բոլոր երկրորդական մեծությունները հեռանում են, հավատքի կենտրոնում մնում է միայն Հիսուսը։ Նույնը նաև հավատացյալի կյանքի համար է. շփոթության, վախի և փորձությունների միջից վերջապես պետք է պարզ երևա միայն Տերը ։