Այս խոսքը պետք է հասկանալ տվյալ իրավիճակի համատեքստում։ Քրիստոսը չի ասում, թե ամեն տեսակ չեզոքություն կամ անորոշություն հավասար է աշակերտությանը։ Այստեղ խոսքը մի մարդու մասին է, ով արդեն գործով ցույց էր տվել, որ չի գործում ընդդեմ Քրիստոսի, որովհետև Նրա անունով դևեր էր հանում։ Այսպիսով այն մարդը, ով բացահայտ թշնամի չէ և նույնիսկ գործնականորեն նպաստում է չարի դեմ պայքարին, չպետք է անտեղի մերժվի։ Տերը խոնարհեցնում է իրենց բացառիկության զգացումը և սովորեցնում ճանաչել Աստծո գործը նաև իրենցից դուրս։