Եվ մի մանուկ վերցնելով՝ կանգնեցրեց նրանց մեջ և նրան իր գիրկն առնելով՝ ասաց նրանց.
Տերը տեսանելի օրինակ է բերում, որովհետև երեխաների կերպարը լավագույնս բացահայտում է այն հատկությունները, որոնք հակառակ են աշակերտների վիճաբանությանը։ Մանուկը հասարակության աչքով ուժ, դիրք կամ իշխանություն չունի։ Նա կախված է ուրիշներից, չունի աշխարհիկ մեծության հավակնություն և բնական խոնարհության պատկեր է։ Քրիստոսը նրան կանգնեցնում է նրանց մեջ և գրկում է, որպեսզի ցույց տա, որ երկնային արքայության արժեքները տարբեր են աշխարհիկից։ Այն, ինչ մարդիկ հաճախ փոքր և աննշան են համարում, Տերը իր գիրկն է առնում և իր օրինակով պատվում։