Բայց նրանք չէին հասկանում այդ խոսքը և վախենում էին Նրան հարցնել։
Աշակերտների այս վիճակը շատ մարդկային է։ Նրանք չէին հասկանում, որովհետև իրենց պատկերացումները Մեսիայի մասին դեռևս խառնված էր երկրային ակնկալիքներով։ Միևնույն ժամանակ նրանք վախենում էին հարցնել, թերևս որովհետև այս թեման ցավոտ և անհասկանալի էր, կամ որովհետև արդեն զգացել էին դրա լրջությունը։ Երբեմն մարդը լսում է ճշմարտությունը, բայց հոգեպես չի պատրաստվում խորությամբ ընդունել այն, որովհետև վախենում է այն լիովին հասկանալուց։ Այս համարը մեզ զգուշացնում է, որ չպետք է խուսափել Քրիստոսի դժվար խոսքերից։ Այն, ինչ սկզբում տխուր կամ խրթին է, հետագայում դառնում է հավատքի հիմնաքար։