որովհետև ուսուցանում էր Իր աշակերտներին և ասում նրանց. «Մարդու Որդին մատնվելու է մարդկանց ձեռքը, և նրանք կսպանեն Նրան, և երբ սպանվի, երրորդ օրը հարություն պիտի առնի»։
Այստեղ Տերը կրկին և ավելի հստակ խոսում է Իրեն սպասվող չարչարանքների մասին։ Նա պատահաբար չի գնում դեպի չարչարանքը, այլ գիտակցաբար ընթանում է Աստծո նախասահմանված ճանապարհով։ «Մարդու Որդին մատնվելու է» արտահայտությունը ցույց է տալիս թե՛ մարդկանց մեղավոր գործը, թե՛ այն աստվածային տնօրինությունը, որով փրկությունը պիտի կատարվեր խաչի միջոցով։ Նա ասում է ոչ միայն սպանվելու, այլ նաև երրորդ օրվա հարության մասին։ Այսպիսով խաչը երբեք առանձնացված չէ հարությունից։ Սակայն աշակերտների ականջները դեռ դժվարությամբ էին ընդունում այս պատգամը։ Մարդը հեշտ է սիրահարվում փառքի խոստումներին, բայց դժվարությամբ է ընդունում փրկության խաչակիր ճանապարհը։