Երբ Հիսուսը տուն մտավ, աշակերտներն առանձին հարցրին Նրան. «Ինչո՞ւ մենք չկարողացանք հանել նրան»։
Աշակերտները խոնարհորեն հարցնում են իրենց ձախողման պատճառը։ Սա լավ նշան է, որովհետև նրանք չեն արդարացնում իրենց և չեն մեղադրում ուրիշներին, այլ ուզում են հասկանալ իրենց ձախողման պատճառը։ Նրանց հարցը անձնական է և առանձին, ինչը ցույց է տալիս նրանց խոնարհությունը և սովորելու պատրաստակամությունը։ Նրանց զարմանքը նաև հասկանալի է, որովհետև նախկինում նրանք իշխանություն էին ստացել չար ոգիների վրա (Մարկոս 6:7, 6:13), բայց այժմ բախվել էին իրենց անզորությանը։ Հոգևոր ծառայության մեջ պարտությունը կարող է դառնալ մեծ ուսուցիչ, եթե մարդը այն դարձնում է խոնարհ հարցադրում Քրիստոսի առաջ։ Նրանք զգացել էին իրենց սահմանափակությունը և հասկացել, որ միայն արտաքին կոչումը կամ անցյալի փորձառությունը բավարար չէ։