Երբ Հիսուսը տեսավ, որ ժողովուրդն իրար վրա է կուտակվում, սաստեց պիղծ ոգուն՝ ասելով նրան. «Համր և խուլ ոգի, Ես քեզ հրամայում եմ՝ դո՛ւրս եկ նրանից և այլևս չմտնես նրա մեջ»։
Տերը իշխանությամբ դիմում է չար ոգուն։ Նա չի դիմում որևէ միջոցի, այլ հրամայում է որպես Տեր։ «Ես քեզ հրամայում եմ» խոսքի մեջ բացահայտվում է Նրա աստվածային իշխանությունը։ Նա նաև արգելում է ոգուն կրկին վերադառնալ, որովհետև Նրա ազատագրությունը կիսատ ու ժամանակավոր չէ, այլ լիակատար։ Այն, որ Տերը գործեց նախքան ժողովուրդը լիովին կհավաքվեր, նույնպես ուսանելի է․ Նա չի գործում մարդկանց զարմանքը շարժելու համար, այլ՝ ողորմությամբ։ Նրա նպատակը ոչ թե ամբոխի զարմանքն էր, այլ տղայի ազատագրությունը և հավատքի հաստատումը։