Եվ հարցրեց նրա հորը. «Ե՞րբվանից է այս պատահում նրան»։ Նա ասաց. «Մանկությունից։
Տերը գիտեր ամեն բան, սակայն հարցնում է, որպեսզի հոր ցավը լիովին արտահայտվի և ներկաները տեսնեն խնդրի երկարատև բնույթը։ «Մանկությունից» բառը ծանր է հնչում. սա պատահական կամ նոր փորձություն չէր, այլ տարիների տառապանք, որը խորապես արմատավորված էր այս ընտանիքի կյանքում։ Քրիստոսը չի շտապում միայն ախտանշանը վերացնել, այլ բացում է վերքի ամբողջ պատմությունը։ Սա մխիթարական է, որովհետև Տերը չի վերաբերվում մարդկանց ցավերին մակերեսորեն․ Նա լսում է, թե որքան վաղուց է այն սկսվել, որքան խորն է արմատավորվել և որքան երկար է տևել։ Թեև հիվանդությունը երկարատև է, այն Տիրոջ համար խոչընդոտ չէ և կարող է մի ակնթարթում հանդիպել Նրա բժշկարար զորությանը։