Եվ բազմության միջից մեկը պատասխանեց և ասաց. «Վարդապե՛տ, Քեզ մոտ բերեցի իմ որդուն, որի մեջ մի համր ոգի կա
Այստեղ սկսում է հոր ողբերգական վկայությունը։ Նա չի մոտենում որպես բանավիճող կամ քննադատ, այլ որպես տառապող հայր։ Նրա խոսքը պարզ է և ցավոտ. նա բերել է իր որդուն դեպի Հիսուսը, որովհետև այնտեղ է վերջին հույսը։ «Համր ոգի» արտահայտությունը ցույց է տալիս չար ոգու ազդեցության ձևերից մեկը, որով տղան զրկված էր բնականորեն արտահայտվելու կարողությունից։ Հոր այս դիմումը շատ ուսանելի է. երբ մարդկային միջոցները սպառվում են, հավատքը նրան բերում է դեպի Քրիստոսը։ Մարդկանց փրկության սկիզբն այն է, երբ նրանք իրենց ցավը, իրենց երեխային, իրենց անկարողությունը հասցնում են Տիրոջ առջև։