Բայց ասում եմ ձեզ, որ Եղիան արդեն եկել է, և նրա հետ արեցին այն, ինչ կամեցան, ինչպես որ գրված է նրա մասին»։
Տերը այստեղ ցույց է տալիս, որ խոստացված Եղիան արդեն եկել էր: Մյուս Ավետարանի հատվածներից պարզվում է, որ խոսքը Հովհաննես Մկրտչի մասին է (Մատթեոս 17:12-13, Ղուկաս 1:17)։ Նա չէր Եղիայի բառացի վերադարձը, այլ եկել էր նույն հոգով, նույն զորությամբ և նույն մարգարեական նախանձախնդրությամբ։ Սակայն ժողովրդի առաջնորդները նրան չճանաչեցին ըստ նրա իրական նշանակության։ Նրանք չընդունեցին նրա վկայությունը և թույլ տվեցին, որ նա տառապի ու սպանվի։ Այս խոսքը նաև նախապատրաստում է աշակերտներին հասկանալու, որ եթե նախակարապետի ճակատագիրն այդպիսին եղավ, առավել ևս Մեսիայի ճանապարհը պիտի անցնի մերժմամբ։ Աստվածային ծրագրում նախկարապետի ճակատագիրն ու Տիրոջ տառապանքները միմյանց հետ կապված են։ Հովհաննեսի հանդեպ կատարվածը ցույց էր տալիս մարդկային սրտի կուրությունը՝ որ մարդիկ, ճշմարտությունը չընդունելով, մերժեցին նրան և նույն սրտի կուրությամբ պիտի մերժեին նաև Քրիստոսին։