Նա էլ պատասխանեց և ասաց նրանց. «Իրապես, նախ Եղիան պիտի գա և ամեն ինչ կարգի դնի։ Իսկ ինչո՞ւ է Մարդու Որդու մասին Սուրբ Գրքում գրված, որ բազում չարչարանքներ կկրի ու կանարգվի։
Տերը նախ հաստատում է, որ Եղիայի գալստյան մասին մարգարեությունն իրական հիմք ունի։ Սակայն անմիջապես նրանց ուշադրությունը դարձնում է նաև այն ճշմարտության վրա, որ նույնքան որոշակիորեն գրված է, որ Մարդու Որդին պիտի չարչարվի և անարգվի։ Այսպիսով Նա ուղղում է միակողմանի ակնկալիքը, որտեղ մարդիկ սիրում էին տեսնել միայն մարգարեության փառավոր կողմը անտեսելով խաչի ճանապարհը։ Քրիստոսի հարցադրումը խորն է. եթե դուք ընդունում եք այն խոսքերը, որոնք խոսում են նախապատրաստողի մասին, ապա նույնակերպ ինչո՞ւ չեք ընդունում այն գրվածքները, որոնք կանխագուշակում են Մեսիայի տառապանքը։ Այստեղ երևում է աստվածային հայտնության ամբողջական ընթերցման անհրաժեշտությունը։ Ով ընդունում է գրվածքների միայն իր սրտին հաճելի կողմերը, նա չի հասկանում ոչ Օրենքը, ոչ Մարգարեությունները, ոչ էլ Ավետարանը։