Հիսուսը հրամայեց ժողովրդին, որ նստեն գետնին։ Ապա վերցնելով յոթ հացերը՝ գոհություն հայտնեց Աստծուն, կտրեց և տվեց աշակերտներին, որ բաժանեն։ Նրանք էլ բաժանեցին ժողովրդին։
Այս համարը նկարագրում է հրաշքի խաղաղ և կարգավորված ընթացքը։ Քրիստոսը ժողովրդին նստեցնում է, որովհետև Աստծո գործը խառնաշփոթով չի կատարվում, այլ կարգ ու հանգստություն է բերում։ Հետո Նա վերցնում է հացերը և գոհություն հայտնում։ Սա կարևոր դաս է․ Նա, Ով ամեն ինչի Տերն է, այնուամենայնիվ շնորհակալություն է հայտնում Հորը՝ օրինակ թողնելով, որ անգամ ամենօրյա հացը պետք է ընդունվի որպես երկնային պարգև։ Հացի կտրվելը և աշակերտների միջոցով բաժանվելը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսը Իր պարգևները հաճախ մարդկանց է հանձնում ծառայության միջոցով։ Զորությունը Նրանն է, բայց բաժանումը կատարվում է աշակերտների ձեռքով։ Այսպիսով, նրանք դառնում են ոչ թե հրաշքի աղբյուր, այլ՝ սպասավորներ։ Այստեղ կարելի է տեսնել նաև խոր հոգևոր պատկեր․ Քրիստոսը Ինքն է կյանքի հացը, Ով կտրվում և բաշխվում է աշխարհի կյանքի համար, իսկ Իր ծառաները կոչված են հավատարմությամբ փոխանցելու այն, ինչ ստացել են Նրանից։ Այս համարը, հետևաբար, միաժամանակ խոսում է շնորհակալության, աստվածային առատության և ծառայության պատասխանատվության մասին։