Ով Ինձ և Իմ խոսքերը ամոթ համարի այս շնացող ու մեղավոր սերնդի մեջ, Մարդու Որդին էլ նրան պիտի ամաչեցնի, երբ գա Իր Հոր և սուրբ հրեշտակների փառքով»։
Այս գլխի վերջին համարը բերում է ամբողջ ուսուցումը դատաստանի և փառքի հեռանկարին։ Քրիստոսը գիտի, որ Իրեն հետևելը այս աշխարհում հաճախ կապված է ամոթի, մերժման և հակառակության հետ։ «Այս շնացող ու մեղավոր սերնդի մեջ» արտահայտությամբ նկարագրում է մի աշխարհ, որն անհավատարիմ է Աստծուն և հակառակվում է ճշմարտությանը։ Այդպիսի միջավայրում Հիսուսից և Նրա խոսքերից ամաչելը նշանակում է նախընտրել մարդկանց ընդունելությունը Աստծո հավանությունից։ Սակայն ներկայիս ամոթը ապագա հետևանք ունի։ Եթե մարդը հիմա մերժում է Քրիստոսին իր վկայության մեջ, այն օրը, երբ Մարդու Որդին գա Հոր փառքով և սուրբ հրեշտակների հետ, այդ մերժումը և ամեն ինչ բացահայտ կդառնա դատաստանի առաջ։ Այս խոսքը լուրջ զգուշացում է նրանց համար, ովքեր որոնում են աշխարհի հավանությունը և միևնույն ժամանակ այն զորացնում է հավատարիմներին։ Այն հիշեցնում է, որ ներկայիս անարգանքն անցողիկ է, իսկ Քրիստոսի փառավոր գալուստը՝ հաստատ։ Ուստի հավատացյալը կոչված է ընթանալու Ավետարանի ճշմարտության ճանապարհով հավատարմությամբ, որովհետև նա ծառայում է Տիրոջը, Ով մի օր կգա բացահայտ փառքով։