Որովհետև մարդն ի՞նչ հատուցում կարող է տալ իր կյանքի փոխարեն։
Այս խոսքը նախորդ հարցի շարունակությունն է և ավելի է խորացնում դրա սթափեցնող ուժը։ Երբ մարդը կորցնում է իր կյանքը, այլևս ոչ մի բան չունի, որով կարող է այն հետ բերել։ Աշխարհում շատ բան կարելի է փոխանակել կամ վերականգնել, բայց հոգու կորուստը դուրս է մարդկային բոլոր միջոցների սահմաններից։ Սա ցույց է տալիս մարդու կյանքի անփոխարինելի արժեքը և ընտրության լրջությունը։ Մինչ մարդն ապրում է, նրա առաջ բաց է ապաշխարության և դեպի Աստված դարձի ճանապարհը, սակայն եթե նա անտեսի այն, ապա ձեռք բերված ոչ մի բան հետո չի կարող փոխհատուցել այդ կորուստը։