Եվ ժողովրդին Իր աշակերտների հետ կանչելով՝ ասաց նրանց. «Եթե մեկը կամենում է Իմ հետևից գալ, թող ուրանա իր անձը և իր խաչը վերցնի ու Իմ հետևից գա։
Այս խոսքը աշակերտության հիմնական սկզբունքն է։ Քրիստոսը չի սահմանափակում այն միայն առաքյալների համար, այլ ասում է՝ «եթե մեկը կամենում է», այսինքն՝ յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է լինել Նրա հետևորդը, պիտի ընդունի նույն ճանապարհը։ Նախ՝ «թող ուրանա իր անձը»․ սա չի նշանակում ինքնատյացություն, այլ՝ հրաժարում սեփական կամքի և եսակենտրոն կյանքի առաջնորդությունից։ Մարդը բնականորեն ձգտում է իր կամքը հաստատել և իր կյանքը ղեկավարել, սակայն աշակերտությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ մարդը դադարում է իրեն համարել իր կյանքի տերը։ Այնուհետև՝ «իր խաչը վերցնի»․ խաչը պարզապես դժվարություն չէ, այլ այն ճանապարհ, որը մարդը գիտակցաբար ընդունում է՝ հնազանդվելով Քրիստոսին նույնիսկ ցավի, ամոթի և զոհաբերության գնով։ Եվ վերջապես՝ «Իմ հետևից գա»․ քրիստոնեական կյանքը միայն զրկանք չէ, այլ ընթացք Քրիստոսի հետ։ Խաչը իմաստ ունի միայն Նրա հետ կապված լինելու մեջ։ Այս համարը ցույց է տալիս, որ իրական հավատքը չի փնտրում միայն մխիթարություն, այլ պատրաստ է սիրով և հնազանդությամբ հետևել Տիրոջը մինչև վերջ։