Հիսուսը բացահայտ խոսեց այս բաները։ Պետրոսը, նրան մի կողմ տանելով, սկսեց հանդիմանել Նրան։
Հիսուսն այս մասին խոսում էր բացահայտ, որովհետև եկել էր ժամանակը, որ աշակերտները դադարեն միայն հրաշքներով տպավորվելուց և ընդունեն նաև խաչի ճանապարհը։ Սակայն Պետրոսը, որը քիչ առաջ ճշմարիտ խոստովանություն էր արել, այժմ դառնում է հակոտնյա՝ որովհետև նույն մարդը, ով կարող է աստվածային լույս ստանալ մի հարցում, կարող է մարդկային մտածողությամբ սխալվել մյուսում։ Նա սիրուց և կապվածությունից դրդված չէր կարող ընդունել, որ իր Տերը պիտի չարչարվի։ Բայց այդ սերն իր մեջ մարդու միտք էր կրում, ոչ թե Աստծո խորհուրդը։ Այս դրվագը զգուշացնում է, որ նույնիսկ անկեղծ ջերմեռանդությունը կարող է սխալ ուղղությամբ ընթանալ, եթե այն չի ենթարկվում Աստծո ծրագրին։ Պետրոսը ցանկանում էր Քրիստոս առանց խաչի, բայց այդպիսի Քրիստոսը չէր կարող փրկել։ Շատ մարդիկ էլ այսօր պատրաստ են ընդունել փառավոր, զորավոր և մխիթարող Հիսուսին, բայց դժկամությամբ են ընդունում խաչված Փրկչին։ Այս համարը ցույց է տալիս, թե որքան խորն է խաչի խորհուրդը և որքան հակառակ է այն մարդկային բնական մտածողությանը։