Եվ Հիսուսը նրանց խստորեն պատվիրեց, որ ոչ ոքի չասեն Իր մասին։
Լռության այս պատվերը առաջին հայացքից կարող է տարօրինակ թվալ, սակայն իրականում ունի խոր իմաստ։ Աշակերտները ճիշտ խոստովանել էին, որ Նա Քրիստոսն է, բայց դեռ ամբողջությամբ չէին հասկանում, թե ինչպիսի Քրիստոս է Նա լինելու։ Նրանց պատկերացման մեջ դեռ կարող էին խառնված լինել երկրային փառքի, ազգային ազատագրության և արտաքին թագավորության սպասումներ։ Եթե նրանք այս փուլում սկսեին հրապարակել Հիսուսին որպես Քրիստոս, մարդիկ այդ ճշմարտությունը կմեկնաբանեին իրենց սխալ պատկերացումներով։ Հիսուսը չէր կամենում, որ Իր մեսիական կոչումը հռչակվի առանց խաչի ճշմարտության։ Սա ցույց է տալիս, որ անգամ ճիշտ խոսքը, եթե ասվում է ոչ իր ժամանակին կամ առանց ճիշտ ըմբռնման, կարող է մոլորության պատճառ դառնալ։ Տիրոջ գործի մեջ կարևոր է ոչ միայն ասվածի ճշմարտությունը, այլ նաև ժամանակը և հոգևոր հասունությունը։