Եվ Նա ասաց նրանց. «Իսկ դուք ի՞նչ եք ասում իմ մասին՝ ո՞վ եմ ես»։ Պետրոսը պատասխանեց ու ասաց Նրան. «Դու Քրիստոսն ես»։
Այստեղ խոսակցությունը հասնում է ամենակարևոր կետին։ Քրիստոսի համար որոշիչը ոչ թե ամբոխի կարծիքն է, այլ աշակերտների անձնական հավատքի խոստովանությունը։ «Իսկ դուք ի՞նչ եք ասում իմ մասին» հարցը միշտ կանգնում է յուրաքանչյուր մարդու առաջ, որովհետև փրկությունը որոշվում է ոչ թե լսածով, այլ անձնական ընդունումով։ Պետրոսի խոստովանությունը՝ «Դու Քրիստոսն ես», մեծ և ճշմարիտ վկայություն է։ Նա հայտարարում է, որ Հիսուսը խոստացված Մեսիան է՝ Աստծո Օծյալ Փրկիչը։ Թեև այս խոստովանությունը դեռ ամբողջությամբ չէր բացվել խաչի և հարության լույսի մեջ, այնուամենայնիվ այն ճշմարիտ հիմք էր։ Սա հավատքի հիմնաքարն է՝ ճանաչել Հիսուսին ոչ թե պարզապես ուսուցիչ կամ մարգարե, այլ որպես Տիրոջ Օծյալ և Փրկիչ։ Այս խոստովանությունը չի ծնվում միայն մարդկային մտքից, այլ Աստծո ներգործությամբ և դառնում է այն դուռը, որով մարդը մտնում է ավելի խոր ճանաչողության մեջ։