Հետո Հիսուսն իր աշակերտների հետ գնաց Փիլիպպյան Կեսարիայի գյուղերը։ Ճանապարհին Իր աշակերտներին հարցրեց. «Մարդիկ ի՞նչ են ասում իմ մասին՝ ո՞վ եմ ես»։
Այս համարը մեր միտքը տեղափոխում է Ավետարանի կարևոր շրջադարձային պահերից մեկի վրա։ Քրիստոսը հարցնում է ոչ թե տեղեկություն ստանալու համար, այլ աշակերտների միտքը պատրաստելու ավելի խոր ճանաչողության։ Նախ Նա հարցնում է՝ մարդիկ ինչ են ասում, որովհետև աշակերտները պետք է տեսնեն մարդկային կարծիքների բազմազանությունն ու անբավարարությունը։ Մարդկային դատողությունը կարող է հարգալից լինել Քրիստոսի հանդեպ և դեռ հեռու մնալ ճշմարիտ ճանաչումից։ Կեսարիայի Փիլիպպոսի շրջանը, իր հեթանոսական և բազմազան կրոնական միջավայրով դառնում է այն վայրը, որտեղ ավելի է ընդգծվում Քրիստոսի մասին ճշմարիտ ճանաչողության անհրաժեշտությունը։ Ճանապարհին տրված հարցը ևս խորհրդանշական է․ աշակերտները ֆիզիկապես ճանապարհի վրա էին Քրիստոսի հետ, բայց այժմ պետք է նաև հոգևոր ճանապարհի վրա առաջ գնային Նրա անձի իրական ճանաչողության մեջ։ Այս համարում տրված հարցը նաև ուղղվում է յուրաքանչյուրին՝ հարցնելով․ Քրիստոսի մասին ունեցած ճանաչողությունը ձևավորվա՞ծ է մարդկանց կարծիքներով, թե՞ բխում է անձնական հանդիպումից և աստվածային հայտնությունից։