Հիսուսը նրան իր տուն ուղարկեց և ասաց. «Գյուղ մի՛ մտիր, այլ գնա՛ քո տուն, իսկ երբ գյուղ մտնես, այնտեղ ոչ ոքի չասես»։
Այս պատվերը կրկին ցույց է տալիս Քրիստոսի խոնարհությունը և այն, որ Նա չէր փնտրում ցուցադրական համբավ։ Նա բժշկությունը չի դարձնում հրապարակային աղմուկի նյութ, այլ մարդուն ուղարկում է խաղաղությամբ։ Սա կարող է կապված լինել նաև ժողովրդի հոգևոր վիճակի հետ, երբ նրանց կողմից հրաշք էր որոնվում առանց ապաշխարության։ Տերը չի կամենում, որ Իր գործերը անօգուտ հիացմունքի նյութ դառնան այն մարդկանց համար, որոնք չեն ընդունելու դրանց պատգամը։ Մյուս կողմից բժշկվածի համար սա հնազանդության փորձություն էր․ ստացած ողորմությունը պետք է հաստատեր իր կյանքում հնազանդությամբ։ Այս համարը հիշեցնում է, որ Աստծո գործերը մարդու կյանքում միշտ չէ, որ պետք է հրապարակվեն․ կան շնորհներ, որոնք պետք է պահվեն խոնարհության մեջ։ Ավելի կարևոր է ոչ թե խոսել ստացած շնորհի մասին, այլ ապրել այդ շնորհին վայել կյանքով՝ հավատարիմ մնալով Տիրոջը։