Որովհետև Աստծու պատվիրանը թողած՝ մարդկանց ավանդությունն եք պահում՝ սափորների և գավաթների լվացումները, և նման շատ ուրիշ բաներ եք անում»։
Քրիստոսն այստեղ բացահայտում է ողբերգական փոխանակումը, որ տեղի էր ունեցել նրանց կրոնական կյանքում։ Նրանք ոչ թե պարզապես պահում էին որոշ մարդկային ավանդություններ, այլ այդ ընթացքում «թողել էին» Աստծո պատվիրանները։ Այսինքն խնդիրը միայն ավելացումները չէին, այլ փոխարինումը։ Երբ երկրորդական բաները դառնում են առաջնային, մարդը վերջում կորցնում է հենց այն, ինչ գլխավոր էր։ Նրանք մեծ նախանձախնդրությամբ լվանում էին սափորներ և գավաթներ, բայց չէին պահում այն, ինչ վերաբերվում էր սրտի ճշմարտությանը, արդարությանը և սիրուն։ Արտաքին մանրակրկիտությունը շատ անգամ կարող է դառնալ ներքին անհնազանդության ծածկոց։ Այս համարը զգուշացնում է, որ եթե մարդը կենտրոնանա միայն ծիսական մանրուքների վրա, կարող է անտեսել Աստծո կամքի կարևորագույն և առավել սուրբ կողմերը։