Եվ շուկայից գալով, եթե նախ չլվացվեն, չեն ուտում։ Եվ շատ ուրիշ բաներ էլ կան, որ ավանդաբար ստացել են պահելու համար՝ գավաթների, սափորների, պղնձե անոթների և մահճակալների լվացումներ։
Այս համարը ավելի լայն պատկեր է տալիս այն ավանդական համակարգին, որի մեջ ապրում էին փարիսեցիները և որի տակ ծանրաբեռնված էր ժողովուրդը։ Խոսքը միայն ձեռքերի լվացման մասին չէր, այլ կյանքի բազմաթիվ մանրամասների շուրջ ձևավորված արարողակարգային, պարտադրանքի տեսք ունեցող կանոնների։ Մասնավորապես շուկայից գալուց հետո նրանք կարծում էին, թե շփվել են արարողակարգային անմաքրության հետ: Այստեղից հետևում է, որ նրանց ուշադրությունն այնքան էր սևեռված արտաքին պղծության հնարավորությանը, որ առօրյա կյանքի ամեն մանրունքի համար մշակել էին լվացման կանոններ։ Սա ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է կրոնական մանրակրկիտությամբ զբաղված լինել և միաժամանակ հեռու մնալ Աստծուց։ Արտաքին մաքրության հանդեպ չափից ավելի մտահոգությունը հաճախ ծածկում է ներքին անտարբերությունը մեղքի հանդեպ։ Երբ մարդը հոգ է տանում գավաթների և անոթների մաքրության մասին, բայց անտեսում է սրտի մաքրությունը, նրա ամբողջ կրոնականությունը դառնում է շեղված։ Այս համարը զգուշացնում է, որ սրբությունը չի նույնանում անվերջանալի արտաքին կանոններով։