Եվ Նրան բազմությունից առանձնացնելով՝ Իր մատները դրեց նրա ականջների մեջ և այնտեղ թքեց, հետո բռնեց նրա լեզվից։
Քրիստոսը այս մարդու հետ գործում է առանձնահատուկ կերպով։ Նա նրան հեռացնում է բազմությունից, որովհետև բժշկությունը միայն հրաշքի հանրային տեսարան չէ, այլ նաև անձնական հանդիպում տառապողի և Տիրոջ միջև և միևնույն ժամանակ խուսափում է ավելորդ աղմուկից ու մարդկանց ցուցադրական ուշադրությունից։ Նա օգտագործում է տեսանելի նշաններ՝ մատները ականջների մեջ դնելը և լեզվին դիպչելը։ Այս նշանները ծառայում են այն բանի համար, որ մարդը, ով չէր կարող լսել խոսքը, հասկանա մարմնով, թե ինչ է պատրաստվում անել Տերը։ Քրիստոսը խոնարհվում է այդ մարդու վիճակին և նրա հասկացողությանը համապատասխան կերպով մոտենում է նրան։ Սա ցույց է տալիս մեծ կարեկցանք և անձնական ուշադրություն։ Նա ոչ միայն ունի զորություն բժշկելու, այլ նաև գիտի ինչպես հասնել կոնկրետ մարդու սրտին ու վիճակին՝ գործելով այնպես, ինչպես տվյալ մարդուն հասանելի է։