Եվ երբ գնաց իր տունը, գտավ դևին դուրս եկած, իսկ աղջկան՝ անկողնու վրա պառկած։
Կինը վերադառնում և տեսնում է կատարված հրաշքի խաղաղ պտուղը, այսինքն տեսնում է ճիշտ այնպիսի իրավիճակ, ինչպիսին Տերն ասել էր։ Դևը դուրս էր եկել, իսկ աղջիկը հանգիստ պառկած էր անկողնու վրա։ Այդ դրվագում դա ուրախացնող հակադրություն էր, նախկին դիվական խռովության և Քրիստոսի բերած ներկա խաղաղության միջև։ Այնտեղ, ուր առաջ տանջանք էր, արդեն կա հանգստություն։ Այնտեղ, ուր խավարի ներկայությունն էր, հիմա կա ազատություն։ Այս դրվագը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի գործը իրական է, ամբողջական և հաստատ։ Նա ոչ միայն խոստանում է, այլ իրականում ազատում է։ Կնոջ հավատքը դառնում է ուրախ վկայություն իր տանը։ Երբ Աստված գործում է, Նրա շնորհը բերում է ոչ թե անորոշ զգացումներ,այլ բերում է լիակատար ազատագրություն և հաստատում խաղաղություն։