Եվ Հիսուսը նրան ասաց. «Այդ խոսքիդ համար գնա՛, դևը քո դստեր միջից դուրս է եկել»։
Քրիստոսը հաճությամբ ընդունում է կնոջ հավատքը և արձագանքում է նրա խոսքին։ Նա ասում է՝ «այս խոսքի համար», որով ցույց է տալիս, որ հենց այդ պատասխանը հանդիսացավ նրա հավատքի կենդանի և իմաստուն դրսևորումը։ Այսինքն կնոջ պատասխանը բացահայտեց նրա սրտի ճշմարիտ վիճակը՝ խոնարհ հավատք, համբերություն և վստահություն ողորմության հանդեպ։ Դևը դուրս էր եկել նրա աղջկանից արդեն Քրիստոսի հրամանով, թեև կինը դեռ հեռու էր տնից։ Այս դրվագում նաև երևում է, որ կինը ստանում է ավելին, քան պարզապես խնդրում էր, որովհետև Տերը լիովին ազատագրում է նրա դստերը՝ առանց Իր ֆիզիկական ներկայության։ Սա ցույց է տալիս, որ Տիրոջ իշխանությունը տարածական սահմաններով կապված չէ։ Նա կարող է ազատագրել հեռավորության վրա գտնվողին նույն զորությամբ, ինչ մոտ կանգնածին։ Այս համարը նաև մեծ մխիթարություն է աղոթողների համար։ Երբ հավատքով խնդրում ենք ուրիշների համար ովքեր գտնվում են հեռավորության վրա, Տերը կարող է լիարժեք Իր անհատնելի զորությամբ գործել (և գործում է) նաև նրանց համար։