Որովհետև մի կին, որի դուստրը տառապում էր պիղծ ոգուց, երբ լսեց Նրա մասին, եկավ ու ընկավ Նրա ոտքերի առաջ։
Այստեղ ներկայացվում է մի նոր կարիք՝ մի մոր ցավ, որի աղջիկը տառապում էր պիղծ ոգու ազդեցությունից։ Նա լսել էր Հիսուսի մասին և այդ լսելը դարձավ իր հավատքի սկիզբը։ Չնայած նա հեթանոսական միջավայրից էր, իր կարիքը նրան բերում է ճիշտ տեղը՝ Քրիստոսի ոտքերի առաջ։ Նրա ընկնելը Տիրոջ առաջ արտահայտում է խոնարհություն, հուսահատ կարիք և հավատքով աղերսանք։ Մայրական սիրտը այստեղ հանդես է գալիս իբրև աղոթող սիրտ։ Երբ երեխայի ցավը հասնում է ծնողին, դա հաճախ դառնում է այն ճանապարհը, որով նա առավել լրջորեն է դիմում Աստծուն։ Այս համարը նաև գեղեցիկ կերպով ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի համբավը որպես ողորմած Փրկիչ անցնում էր ոչ միայն հրեաների, այլ նաև հեթանոսների ականջներին։