ագահություն, չարություն, նենգություն, գիջություն, չար նախանձ, հայհոյություն, ամբարտավանություն, անզգամություն։
Քրիստոսի ցուցակը շարունակվում է և ընդգրկում է ոչ միայն ակնհայտ ծանր մեղքերը, այլ նաև այնպիսի ներքին և հասարակորեն ընդունված մեղքեր, որոնք հաճախ մարդիկ փորձում են անտեսել։ Գողությունը սկսվում է ոչ թե ձեռքով, այլ սրտի անհագ ցանկությամբ։ Ագահությունը սրտի անբավարարությունն է։ Խաբեությունը ցույց է տալիս ճշմարտության խաթարումը ներսից։ Չար աչքը նշանակում է նախանձ, չարակամ դիտողություն և ուրիշի բարին չտանելու վիճակ։ Հայհոյությունը, հպարտությունը և անզգամությունը նույնպես արտաքինից տարբեր են երևում, բայց բոլորն էլ բխում են ապականված սրտից։ Այս ցուցակը նպատակ ունի ոչ միայն բարոյական տեղեկություն տալ, այլ մարդու խիղճը ցնցել։ Շատերը կարող էին ասել, թե չեն պղծվել սննդով կամ չլվացված ձեռքով, բայց ո՞վ կարող էր ասել, թե իր սրտում չկան այսպիսի բաներ։ Քրիստոսն այստեղ վերացնում է ինքնարդարությունը և ցույց է տալիս, որ մարդն Աստծո առաջ մեղավոր է դառնում ոչ միայն ակնհայտ չար գործերով, այլ նաև իր ներքին շարժառիթներով։