Որովհետև ներսից՝ մարդկանց սրտից են դուրս գալիս չար խորհուրդները, պոռնկություն, գողություն, սպանություն, շնություն,
Նախորդ համարում Քրիստոսը հաստատում է արդեն արտաբերված միտքը, որպեսզի այն առավել հստակ ընկալվի։ Այս համարում Նա սկսում է թվարկել այն մեղքերը, որոնք բխում են մարդու սրտից։ Նա սկզբում դնում է «չար խորհուրդները», որովհետև մեղքի գործերը նախապես ծնվում են ներքին մտքերի, ցանկությունների և ծրագրերի մեջ։ Սրտի ներսում ձևավորվում է այն, ինչը հետո դառնում է արտաքնապես տեսանելի մեղք։ Շնությունները, պոռնկությունները և սպանությունները այստեղ նշվում են որպես սրտի ապականվածության պտուղներ։ Այսպիսով Տերը ցույց է տալիս, որ մեղքը պարզապես արտաքին պատահական գործողությունների շարք չէ, այլ մարդու ներքին բնության ապականության արտահայտություն։ Եթե արմատը չբժշկվի, պտուղը կրկին ու կրկին կհայտնվի։ Այս համարը խոնարհեցնում է մարդուն, որովհետև բացահայտում է, որ իրական խնդիրը ներսում է և որ միայն արտաքին բարոյականությունով այն չի լուծվում։