Եվ երբ ժողովրդից բաժանվելով տուն մտավ, Նրա աշակերտները հարցրին Նրան այդ առակի մասին։
Աշակերտները, ինչպես հաճախ էր լինում, լսեցին Քրիստոսի խոսքը, բայց դրա ամբողջ խորությունը անմիջապես չհասկացան։ Սա նրանց չի դատապարտում, այլ բացահայտում է իրական աշակերտության բնական ընթացքը։ Նրանք չեն ձևացնում, թե հասկացել են ամեն ինչ, այլ հարցնում են։ Սա խոնարհության նշան է։ Այն հոգին, որը ճշմարտությունը չի հասկանում, բայց ցանկանում է իմանալ և գալիս է Քրիստոսի մոտ բացատրություն ստանալու համար, ճիշտ ճանապարհի վրա է։ Տերը Իր աշակերտներին առանձին բացատրում է այն, ինչ բազմությունը միայն ընդհանուր ձևով էր լսել։ Այսպես էլ հոգևոր գիտելիքը խորանում է ոչ միայն հրապարակային լսելով, այլ նաև Քրիստոսի հետ առանձին հաղորդության մեջ ։