Որովհետև Մովսեսն ասաց. “Պատվի՛ր քո հորն ու մորը” (Ելք 20.12, Բ Օր. 5.16), նաև՝ “Ով չարախոսի իր հոր կամ մոր մասին, թող մահվան դատապարտվի” (Ելք 21.16, Ղևտ. 20.9)։
Քրիստոսն այժմ օրինակ է բերում, որպեսզի ցույց տա նրանց շեղման իրական հետևանքը։ Նա դիմում է Մովսեսական օրենքին և հիշեցնում է ծնողներին պատվելու պատվիրանը (Ելք 20:12, Բ Օր. 5:16), որն ուխտի հիմնարար բարոյական պատվիրաններից էր։ Նա նաև հիշեցնում է դրա ծանրությունը՝ ցույց տալով, որ ծնողների հանդեպ անարգանքն ու չարախոսությունը (Ելք 21:16, Ղևտ. 20:9) Աստծո աչքում ծանր մեղք է և ենթակա է խիստ դատաստանի։ Այսպիսով Տերը ցույց է տալիս, որ խոսքը երկրորդական կարգադրության մասին չէ, այլ մարդկային հարաբերությունների սրբության մասին, որը հաստատված է հենց Աստծո օրենքով։ Աստված կամեցել է, որ ընտանիքում լինի պատիվ, հոգատարություն և կարգ, ինչը ներառում է ոչ միայն հարգանքը, այլ նաև ծնողների նկատմամբ գործնական խնամքն ու պատասխանատվությունը։ Երբ այդ պատվիրանը խախտվում է, միայն ընտանեկան բարօրությունը չէ, որ քայքայվում է, այլ նաև Աստծո իշխանության հանդեպ հնազանդությունն է վնասվում։ Այս օրինակով Քրիստոսը նախապատրաստում է ցույց տալու, թե ինչպես էին նրանք իրենց ավանդույթներով գործնականում չեղարկում այս պատվիրանը։