Եվ այնտեղ չկարողացավ որևէ զորավոր գործ անել, այլ սակավաթիվ հիվանդների վրա ձեռք դնելով՝ նրանց բժշկեց։
Այս համարը պետք է հասկանալ ոչ թե այնպես, որ Քրիստոսի զորությունը սահմանափակվեց մարդկանցից անկախ որևէ արգելքով, այլ այն իմաստով, որ մարդկանց անհավատությունը փակեց իրենց սրտերը Նրա զորության լիակատար ընդունման առաջ։ Նա ամենակարող էր նաև այնտեղ, ինչպես ամեն տեղ, բայց չէր կամենում Իր զորավոր գործերը կատարել այնպիսի միջավայրում, որտեղ մարդիկ կամովին մերժում էին դրանց նշանակությունը։ Հրաշքները երբեք զուտ զարմացնելու միջոց չէին։ Դրանք կապված էին հավատքի, ապաշխարության և Աստծո արքայության ընդունման հետ։ Այդուհանդերձ Նրա ողորմությունը նույնիսկ այդ անհավատ միջավայրում չդադարեց, որովհետև մի քանի հիվանդների բժշկեց։ Սա ցույց է տալիս, որ Աստծո սիրտը նույնիսկ մերժողների մեջ է փնտրում նրանց, ովքեր դեռ բաց են ընդունելու համար։ Այնտեղ, ուր անհավատությունը շատ է, շնորհի գործողությունը կարող է լինել ավելի սահմանափակ իր հրապարակայնությամբ, բայց ոչ երբեք լրիվ բացակայությամբ։ Այս համարը մեզ զգուշացնում է, որ անհավատությունը վտանգավոր է ոչ թե այն պատճառով, որ նվազեցնում է Աստծո զորությունը, այլ որովհետև զրկում է այդ զորության պտուղներից։