Որովհետև բոլորը տեսան Նրան և վախեցան։ Բայց Նա իսկույն խոսեց նրանց հետ և ասաց. «Քաջալերվե՛ք, Ես եմ, մի՛ վախեցեք»։
Այս խոսքերը լի են մխիթարությամբ։ Քրիստոսը անմիջապես խոսում է նրանց հետ, որովհետև գիտի, որ մարդը փորձության մեջ առաջին հերթին Իր ձայնի կարիքն ունի։ «Քաջալերվե՛ք»՝ սա հոգու ամրության կոչ է։ «Ես եմ»՝ սա պարզապես ինքնության հաստատում չէ, այլ մի խոսք, որ հիշեցնում է Աստծո ներկայության և հավերժական ներկայության մասին և նաև այն նույն աստվածային անվան արձագանքն է, որով Աստված հայտնվեց Մովսեսին՝ «Ես եմ, որ եմ» (Ելք 3:14)։ «Մի՛ վախեցեք»՝ սա հետևանքն է առաջին երկուսի։ Եթե Նա է ներկա, ուրեմն վախը չպետք է իշխի։ Այս երեք արտահայտությունները միասին ներկայացնում են հավատքի մեծ հանգստությունը։ Փորձության մեջ ամենակարևոր բանն այն չէ, որ ալիքները անհետանան նախքան Քրիստոսին ճանաչելը, այլ որ մարդը ճանաչի Նրան հենց ալիքների մեջ։